"Blizzard" van Roger H. Schoemans. 1749. De dertienjarige Ti'bert Druon woont in Acadië, de oudste Franse kolonie in Canada. Het liefst trekt hij op met het indianenmeisje Zoete Bes. Hun families leven al jaren als beste buren naast elkaar. Maar dan zetten de Engelsen hun zinnen op Canada. Na een brutale Engelse aanval op zijn dorp, stort de wereld van Ti'bert in. Er zit niets anders op dan samen met zijn familie te vluchten. Naar vrienden in het Noorden. Hals over kop neemt hij afscheid van Zoete Bes. Zal hij haar ooit nog terugzien? En is Ti'bert sterk genoeg om de barre tocht doorheen het onherbergzame binnenland te overleven? Met een wrede verrader die hem op de hielen zit en de harde winter die ongenadig toeslaat, zijn de kansen heel klein. Wat moet hij doen als het seizoen van de blizzards, de verschrikkelijke sneeuwstormen, eraan komen? Gelukkig is er Bever, een jonge Indiaan... Roger H. Schoemans duikt de geschiedenis in en trotseert bijtende kou, moordende sneeuwstormen en verrassingsaanvallen van vijanden. Een ijzig spannend en bijzonder gevaarlijk avontuur.
Twee maanden na de publicatie van “kinderen van de Leeuwendochter” verschijnt bij Davidsfonds een nieuw boek van Roger H. Schoemans “ Blizzard”.
Interview met Roger H. Schoemans
Het is een avonturenroman, maar er is veel meer.
Het is een avonturen roman in de eerste plaats met een historische achtergrond in de tweede plaats en over een heel modern thema ‘etnische zuivering’, vluchtelingen, mensen die tegen hun zin geplaatst worden.
Ik ben op het idee gekomen om dat boek te schrijven op een reis door de Atlantische provincies van Canada. Eigenlijk kennen we weinig over de geschiedenis van dat land. Ik kreeg er de ene verassing na de andere.
Zo zijn de oudste Franse inwoners de Acadiërs het slachtoffer geworden van overheveling van Franse naar Britse kolonies en dat is het einde geweest van hun originele beschaving. De Acadiërs waren de eerste Europeanen die zich een nieuw vaderland gecreëerd hebben in Noord-Amerika en ze moesten weg. Dat is gebeurt op zeer onmenselijke manier. Families werden uit elkaar gerukt. Ze werden op schepen gezet en ergens anders aan land gedropt. Slechts een hele kleine minderheid is vanuit het toenmalige Acadië (zie wikipedia -> Acadië) naar het noorden getrokken naar Quebec. En een minderheid van hen is er ook aangekomen.
Wat me ook enorm opviel is dat de kerk bij de Acadiërs enorm conservatief en volks was. Die cultuur van teruggekeerde Acadiërs is te danken aan die kerk. Het geloof , de invloed van die kerk , de volkse houding,… heeft ervoor gezorgd dat die cultuur de tijd heeft doorstaan,… merkwaardig.
Toen ik terug thuis kwam dacht ik: ik kan er een boek overschrijven. Een boek dat gesitueerd is in de sleutelperiode 1749 het jaar waarop de etnische zuivering zijn hoogtepunt bereikte. Ik kan een boek schrijven over boeren want de meeste Acadiërs waren boeren die een eigen wereld gemaakt hadden en die ineens alles moesten afgeven.
Dan was er nog iets dat me enorm verrast heeft. Tussen de Acadiërs en de indianen waren weinig conflicten. Ik denk dat de twee belangrijkste redenen zijn dat de eerste contacten tussen Europeanen en indianen zeer geleidelijk tot stand zijn gekomen en eigenlijk op voet van gelijkheid.
En door de manier waarop het grote deel van de blanke boeren zich gedroegen vormden ze geen bedreiging voor de indianen. Er waren tussen de Franse en de indianen veel contacten. Zo goed zelf dat wanneer de Fransen verjaagd werden door de Engelsen het de indianen waren die hun kerken en gebouwen overnamen en in stand hielden. Tot de Acadiërs terug waren.
Dus nieuw idee voor het boek; boeren, verjaagd, geholpen door de indianen waar ze goede relaties mee hadden. En dan kon ik mijn verhaal schrijven.
De natuur elementen zijn ook zeer belangrijk in het boek.
De natuur is er enkele maanden zeer goed om wonen van april tot oktober en daarna is het tanden bijten. Keiharde natuur. Het ergste natuurfenomeen dat in die provincies bestaat is de ‘Blizzard’. Ik heb het een hoofdrol gegeven en ook de titel van het boek. Een Blizzard is een sneeuwstorm met windsnelheden van 200 km/uur.
Je vermeld ook vele technieken van indianen in het boek.
Die komen uit twee bronnen. Een groot deel uit musea en publicaties over de Mikmac-Indianen dat echt bestaat ondanks de belachelijke naam en dat een zeer interessant volk is. En voor een deel zit daar ook nog research tussen die ik gedaan heb voor “de Leeuwendochter”.
Zeker de jongens zullen dat graag lezen over die technieken.
Ti’Bert krijgt ook een leidersrol als jongere.
Ja, Ti’Bert heeft er niet voor gekozen om de leiding te nemen evenals Bever. Het zijn twee slachtoffers. Dat is een constante in mijn boeken. Kinderen nemen niet spontaan de leiding. Dat kunnen zij niet, en zeker in die samenleving gebeurt dat niet. De ouden hebben het voor het zeggen. Maar op het ogenblik dat die ouderen er niet meer zijn doet hij het en kan hij het.
Ti’ Bert heeft ook een vriendin, Zoete Bes.
Ik heb over Zoete Bes zitten piekeren. Of ik haar tijdens de tocht meer aan bod moest laten komen of niet. Maar als je dan nadenkt tijdens zo’n tocht Ti’Bert geen tijd om aan haar te denken, daar ze steeds in angst leven en het een harde tocht is vol gevaren. Ik had ze wel nodig. Want ze maken een reis naar het onbekende. En het eindpunt is iets abstract een groep vrienden in het Noorden die ze niet eens kennen. Maar door Zoete Bes ook in het Noorden te plaatsen heeft Ti’Bert een soort van lichtbaken.
De cover van “Blizzard” is ook een echte ‘eye-catcher’.
Ja deze cover bevalt me enorm. Toen ik de eerste keer de kaft zag met die blik in de ogen van het jongetje,… ja dat is ijskoud!
Het boek “Blizzard” is vroeger op de markt gekomen en dus ideaal om in de zomervakantie te lezen.
Roger H. Schoemans: “Blizzard” ISBN: 9789059082625 Uitgeverij: Davidsfonds Prijs: 14.95 euro Leeftijd: 12+
In het najaar komt van Roger Schoemans terug een misdaadroman voor volwassenen uit in de reeks van Joosten met als werktitel “Prinses”.
Roger H. Schoemans leest een fragment voor uit "Blizzard".
"Blizzard" van Roger H. Schoemans.
De natuur elementen zijn ook zeer belangrijk in het boek.
De cover van “Blizzard” is ook een echte ‘eye-catcher’.